|
سهشنبه 21 آبان 1398 :: 23:09 :: نويسنده : mypaintme
تو چرا می خواهی درنگاهت به چکانی اندوه؟ بنویسی ماتم؟
و چرا می گویی زندگی پایانی است؟ برهمه پاکی ها.
آسمان را تو ندیدی درشب ؟ که نگاهش با ماست نور ماه اش جاری دست از فاصله با ما بردار.. .. تو بیا با ما باش پاک چون دریاباش
سهشنبه 21 آبان 1398 :: 23:06 :: نويسنده : mypaintme
ساعت را می سازیم. بر جانمان فرو میریزند برای شکنجه ی دوباره.
چرا ؟ هیچ حیوانی عبور زمان نیست.
چرا انگشت به چشم می کنیم
ساعت را بشکن
سهشنبه 21 آبان 1398 :: 19:42 :: نويسنده : mypaintme
بازهم هوای تازه می خواهد این سر مانده در پس غوغا باز دل بهانه می گیرد. با لب بسته ء پر از آوا
باز فریاد بی هراس از شب می نشیند به رویت فردا باز عاشق می کند مویه گنگ و مدهوش با تب بالا.
من کجا ....... ؟ کرانه ناپیدا! ساحل امن ! خواب رویایی دل چرا ........ ؟ به هر طرف ، هر سو. همجو یک هرزه گرد هرجایی .
او کجا ......... ؟ نشسته بر روزن . فرش گل آسمان مینایی . کی ... ؟کجا ....؟ می کشد نقاب از رخ ؟ تا کنم باز چشم بینایی.
سهشنبه 21 آبان 1398 :: 19:17 :: نويسنده : mypaintme
در فضای گرفته و محزون خواب دیدم که مانده ام بیدار
آسمان پر ستاره اما باز دور تا دور من همه دیوار
غصه ها ، ... رنج ها،... پریشانی..... کرده این روح خسته ام ، بیمار
روز و شب سهم من غم و اندوه شب به صبح ، چشم بسته ام بیدار
سایه های شکسته افتاده. بر کف سنگفرش بینایی
قامت مرد ، خسته بندی گشته خم از فشار رسوایی.
می زند زخمه بر تن دیوار بی محابا به رسم شیدایی
می سپارد ، فسرده و خاموش جان و تن بدست تنهایی.
سهشنبه 21 آبان 1398 :: 17:48 :: نويسنده : mypaintme
تاب ، لب تاب من و تاب لب دلبرمن
سهشنبه 21 آبان 1398 :: 17:40 :: نويسنده : mypaintme
من که بر تاب لب تو نکشیدم خطی گرچه آن تاب لبت کرده مرا دیوانه.
سهشنبه 21 آبان 1398 :: 17:35 :: نويسنده : mypaintme
خاطرم آمد که لب تابم نمی فهمد مرا
سهشنبه 21 آبان 1398 :: 17:32 :: نويسنده : mypaintme
آن تاب لبت برده زمن هوش و دلم را مدهوش من و گوش من و عشق شمایید
سهشنبه 21 آبان 1398 :: 17:30 :: نويسنده : mypaintme
لپ تاب مرا تاب لبت زیر و زبر کرد
دوشنبه 20 آبان 1398 :: 19:28 :: نويسنده : mypaintme
عاشقانه :شماره 1 آن تاب لبت برده زمن هوش و دلم را صفحه قبل1صفحه بعد  |
|||||||||||
